کاش میشد زمان را برگرداند

باور کن نازنینم موندنم فایده نداره فکر نکن دوستت ندارم رفتن یه جور فراره باور کن

نازنینم قسم چشماتا خوردم واسه این بود که تا امروز هنوز از غصه نموردم باور کن

نازنینم این صدای آخرین بعد من گل کن دوباره تنها خواهشم همینه ....؟؟

                          ******************************

وقتی که دلم پیش دلت بود گرودستان مرا سخت فشردی که نرو وقتی که دلت به دیگری

 مایل شد کفشان مرا جفت کردی که برووووووووووو....

                        ******************************************

پروانه امشب پر مزن اند حریم یار منن ترسم صدای شهرتت از خواب بیدارش کند!

                          **************************************

خنده ی تلخ من از گریه غم انگیز تر است کارم از گریه گذشته به از آن می خندم .

دریای شورنگیز چشمانت چه زیباست جایی که باید دل به دریا زد همین  جاست....

 ثانیه ها،

دقایق،

ساعتها،

روزها،

هفته ها،

ماهها، پی در پی هم می گذرند...

و من هنوز چشم به راه!

کاش می دانستم...

سردی کلام تو

خبر از خاموشی شعله ی عشق قلب تو را می دهد.

کاش می دانستم...

که دوستت دارم های من

شکاف دوری من و تو را عمیق تر می کند

کاش می دانستم...

شعله ی عشق تو

از شعله ی کبریت نیز کوتاهتر و زودگذرتر است  

در صداقت نگاهت
      بی صدای بی صدا...
خیره، مانده ام.
      در بیکران محبتت
غرق شدم.
           و سکوت
                 از درونم فریاد می کشید

اين روزها با هر که دوست می شوم

احساس مي کنم آنقدر دوست بوده ام

که ديگر وقت خيانت است...!!!

اگه اون کسی که می خواستی ازش انتقام بگیری اومد و پشیمان بود

 چه کنیم ؟؟/

یه طاقه پارچه مشکی یه اگهی ترحیم

         یه دسته گل روی دری همیشه بسته

                  یه قاب عکس رو دیوار ساعت همیشه خوابیده

   گلدون و پنجره هم که دل شکسته

 

          یه مرد بی هویت یه نامه ی وصیت یه حلقه تو ی دست مرد خسته

 

                                رفتی و جات خالی شد تو خونم اتیشم باز کشیدی به جونم

 

                                       

  میدونم  حرفای قشنگت چیزی نیست جز اشکی رو گونم

 

              اخ بازم داغت کوبید به سینم یاد تو چقدره دل نشینه

 

                                      خدایا کار کن از بهشتت بتونه اشکامو ببینه

 

                                     

 

 

 

                                      

 

 يه مثال هست كه ميگه

 

 تو زندگي هيچ موقع اشتباه نكن ، اگه اشتباه كردي اعتراف نكن

 

 اگه اعتراف كردي ، التماس نكن و اگه التماس كردي ....... زندگي نكن...

 

 

عميق ترين درد چيست؟

عميق ترين درد زندگي مردن نيست بلکه نداشتن کسي است که

 

 الفباي دوست داشتن را برايت تکرار کند و تو از او رسم

 

 محبت بياموزي.

عميق ترين درد زندگي مردن نيست بلکه گذاشتن سدي در برابر

 

 روديست که از چشمانت جاري است.

عميق ترين درد زندگي مردن نيست بلکه نداشتن شانه هاي محکمي

 

 است که بتواني به آن تکيه کني و از غم زندگي برايش اشک

 

 بريزي.

عميق ترين درد زندگي مردن نيست بلکه ناتمام ماندن قشنگترين

 

 

 داستان زندگي است که مجبوري آخرش را با جدايي به سرانجام

 

 برساني.

عميق ترين درد زندگي مردن نيست بلکه نداشتن يک همراه

 

واقعيست که در سخت ترين شرايط همدم تو باشد 

هر چی رو از ته دل از خدا بخوای بهت می ده ...اگر هم نده

 عوضش یه چیزای قشنگ می ده که با هیچ چی تو دنیا عوضش نمی کنی...

...ممنونم خدایا...

آدم ها همیشه از خیانتی که میکنند پشیمانی سایه ی آنها می

 شود و همه زندگی خود را تباه میکنند

خیانت کردن به کسانی که دل های پاک و کودکانه دارن

 بزرگترین اشتباه است

و خود کشی بزرگترین گناه و اشتباه است بایست و مبارزه کن

 نه فرار

 

 

 

که چه قدر درد و رنج توي وجودت انباشته شده، فرياد دردت رو دوا نميکنه، اما سکوت شايد نتونه دردتو از بين

یه بار بذار حرف بزنم ، دیگه نه حرف سفره
نه حرف تیر تو قلب یه دیوونه ی در به دره
 نه صحبت پرسیدن لحظه و روز و حالته
نه قصه ی عاشقیه ، نه پاسخ سوالته
 نه اشکی ریختم لا به لاش ، نه پر شده از عطر یاس
 نه توش غرور پیدا می شه ، نه اعتماد ، نه التماس
این دفه حرف قصه نیست ، خاکستر حقیقته
یادت میاد یکی می گفت حقیقتم مصیبته؟
 بذار بدون پرسش و ساده و بی مقدمه
بریم سراغ حرفی که ، می ترسونه یه عالمه
همیشه از نخواستنت ، تو رویاهام می ترسیدم
بعد خودمو گول می زدم ، به ترسیدن می خندیدم
ترسه ولی قایم می شد ، شب میومد مثل لولو
 واسه همین گاهی بهت ، فقط می گفتم تو بگو
نگفتی و گذاشتمش پای غمای خستگی
 فهمیدم اشتباه بوده ، اینم یه جور دیوونگی
خیال نکن این که می گم ، شکایته ، رنگ گله س
قبول ندارم اخم تو مال نبود حوصله س
دیگه مزاحم نمی شم ، خیالت آسوده باشه
سهم من از آتیش بذار ، فقط یه کم دوده باشه
مهم اینه که اسمتو تمام دنیا بلدن
 فرقی نداره که با من چه قدر خوبن چه قدر بدن
مهم اینه تا دلمو یه کم به عشق تو دادم
 طبق یه قانون از چشات مثل یه قطره افتادم
 قصه ی ما دو تا شاید ، به درد تاریخ می خوره
کار من از جانب تو ، به درد توبیخ می خوره
همونشم تو بنویس ، کلی جای سپاس داره
 با من که کاری نداری ، اونو می دی کی بیاره ؟
نه بگذریم ، انگار دلم بازم پرید اون شبکه
برای تو تکراریه اما نگاه می ترکه
خوب می دونم تو این سالا تحملم کردی ، آره ؟
 چشام روشن نشد بگن زیبا تو رو دوس نداره ؟
 دل به دل کسی نده ، عاشقی دزده زیبا جون
 هر کار تو عاشقی کنی ، بدون مزده زیبا جون
سخته مزاحمت نشم ، نمی دونم چیکار کنم
 نه ،نمی شم ، اما می خوام از خودمم فرار کنم
دلم می خواد برم یه جا که دیگه زیبا نباشه
 تمام دنیا رو برم فک می کنم جا نباشه
تو همه ی وجودمی ، هر جا برم می یای پیشم
ولی بهت قول دادمو ، دیگه مزاحم نمی شم
من نمی رم ، یادت باشه تو اونی هستی که می ره
منم یه جور مزاحمم ، که کلی پیشت می میره
 مزاحمی که ردشو ، تمام آدما دارن
 نیازی نیس شمارشو به ذهن دستگاه بسپارن
مزاحم خیلی روزا ، چه تو طلوع ، چه تو غروب
مزاحم روزای تلخ ، مزاحم روزای خوب
نه اینکه بار آخره ، مزاحمت طولانی شد
اخماتو وا کن تا برم ، باز که هوات طوفانی شد !
 الان تمومش می کنم ، امون نمی دم تا بگی
 خوبیش اینه با هم می گیم ، مزاحم همیشگی!!
حالا که دلت اومد ، نامه رو بردار پاره کن
دیگه مزاحمت نشم ؟ دل می گه استخاره کن
چشمای ناز و روشنت ، شاده که شر من کمه
قند تو دلت آب می شه از نبودن این مریمه
تازه همونم که می خوای ، بدون زنگ و صحبتی
این ا خرین حرف منه ، دلم خوشه که راحتی
مزاحم همیشگیت تاریخ مرداد می زنه
 اما زمان هیچه براش ، فقط داره داد می زنه
داد می زنه ای آدما ، مسافرای زندگی
از این به بعد به من بگید ، مزاحم همیشگی

انتقام را باید گرفت یا گذشت؟؟؟

دیگه نیا ببینمت

از كن از سر گيسويم بند
 پند بس كن كه نميگيرم پند
 در اميد عبثي دل بستن
 تو بگو تا به كي آخر تا چند
 از تنم جامه برآر و بنوش
 شهد سوزنده لبهايم را
 تا يكي
 در عطشي دردآلود
 بسر آرم همه شبهايم را
 خوب دانم كه مرا برده زياد
 من هم از دل بكنم بنيادش
 باده اي  ‚ اي كه ز من بي خبري
 باده اي تا ببرم از يادش
 شايد از روزنه چشمي شوخ
 برق عشقي به دلش تافته است
 من اگر تازه و زيبا بودم
 او ز من تازه تري يافته است
 شايد از كام زني نوشيده است
 گرمي و عطر نفسهاي مرا
 دل به او داده و برده است زياد
 عشق عصياني و زيباي مرا
 گر تو داني و جز اينست بگو
 پس چه شد نامه چه شد پيغامش
 خوب دانم كه مرا برده ز ياد
 زآنكه شيرين شده از من كامش
 منشين غافل و سنگين و خموش
 زني امشب ز تو مي
 جويد كام
 در تمناي تن و آغوشي است
 تا نهد پاي هوس بر سر نام
 عشق طوفاني بگذشته او
 در دلش ناله كنان مي ميرد
 چون غريقي است كه با دست نياز
  دامن عشق ترا مي گيرد
  دست پيش آر و در آغوش گير
 اين لبش اين لب گرمش اي مرد
 اين سر و سينه سوزنده او
 اين تنش
 اين تن نرمش اي مرد

با تشکر مهدی